จุดเริ่มต้นของความรักในอาหาร – เติบโตในอีสาน

สิ่งสำคัญที่สุดบางอย่างที่เราได้เรียนรู้เกี่ยวกับอาหารนั้นไม่เกี่ยวข้องกับสูตรอาหารเลย

ฉันเติบโตในฟาร์มเล็กๆ ในภาคอีสานของประเทศไทย พ่อแม่ของฉันเป็นชาวนา และบ้านของเราตั้งอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ ที่ชีวิตเรียบง่ายและผูกพันกับธรรมชาติอย่างใกล้ชิด

เราไม่ได้มีเงินมากนัก อันที่จริงเราแทบจะอยู่กันโดยไม่มีเงินเลย แต่เรามีที่ดิน มีท้องนา มีสวน และมีสิ่งต่างๆ ที่ธรรมชาติมอบให้ เราปลูก เลี้ยง เก็บเกี่ยว และเก็บผลผลิตตามที่ต้องการ อาหารส่วนใหญ่บนโต๊ะของเรามาจากน้ำพักน้ำแรงของเราเอง

เรารู้ว่าอาหารของเรามาจากไหน เพราะเราได้เป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางอาหารตั้งแต่เริ่มต้น เราคุ้นเคยกับพืชพรรณ ฤดูกาล และงานที่อยู่เบื้องหลังผลผลิตทุกครั้ง

เมื่อมองย้อนกลับไป ฉันจึงตระหนักว่าสิ่งนั้นพิเศษเพียงใด ในตอนนั้น มันเป็นเพียงวิถีชีวิตของเรา

ความมั่งคั่งอีกรูปแบบหนึ่ง

ชีวิตในฟาร์มไม่ได้ง่ายเสมอไป มีงานหนักมากมาย และเราเรียนรู้ที่จะไม่ใช้สิ่งที่มีอย่างสิ้นเปลือง แต่ในความเรียบง่ายของชีวิตประจำวันก็มีความสุขเช่นกัน

ผู้คนในหมู่บ้านต่างช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เพื่อนบ้านแบ่งปันสิ่งที่มี ครอบครัวร่วมแรงร่วมใจกัน และเมื่อใครต้องการความช่วยเหลือ ก็จะมีคนคอยอยู่เคียงข้าง

อาจไม่มีความทันสมัยหรือความหรูหรามากนัก แต่มีความรู้สึกถึงความเป็นส่วนหนึ่งอย่างแรงกล้า ผู้คนใช้เวลาร่วมกัน แบ่งปันอาหาร และพบความสุขในสิ่งเล็กๆ

ฉันยังจำความรู้สึกของการเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนได้ ที่ซึ่งชีวิตไม่ได้วัดกันที่ว่าคุณมีสิ่งของมากเพียงใด แต่วัดกันที่ความสัมพันธ์ที่คุณมีและสิ่งที่คุณสามารถแบ่งปันได้

เราอาจไม่มีสิ่งของทางวัตถุมากนัก แต่ในอีกหลายๆ ด้าน เรานั้นมั่งคั่ง

การเรียนรู้ที่จะเข้าใจอาหาร

การเติบโตในฟาร์มสอนให้คุณได้เรียนรู้บางอย่างเกี่ยวกับอาหารที่หาอ่านได้ยากจากหนังสือ

คุณจะเข้าใจว่าผักต้องใช้เวลาในการเติบโต คุณเห็นว่าฝน แสงแดด และฤดูกาลส่งผลต่อสิ่งที่ผืนดินมอบให้ได้อย่างไร คุณเรียนรู้ว่าวัตถุดิบแต่ละชนิดมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และอาหารที่ดีเริ่มต้นขึ้นนานก่อนจะถึงครัว

เราไม่ได้มองว่าอาหารเป็นสิ่งที่ปรากฏขึ้นบนชั้นวางในซูเปอร์มาร์เก็ตเฉยๆ แต่มันเชื่อมโยงกับผืนดิน สภาพอากาศ ผู้คนที่ปลูกมัน และความใส่ใจที่ใช้ในการเตรียม

ไม่มีสิ่งใดที่ได้มาโดยไม่ต้องพยายาม

นี่คือจุดเริ่มต้นของความหลงใหลในวัตถุดิบสดๆ ของฉัน มันกลายเป็นส่วนหนึ่งของวิธีที่ฉันทำอาหาร วิธีที่ฉันคิดเกี่ยวกับอาหาร และวิธีที่ฉันอยากแบ่งปันอาหารกับผู้อื่น

ฉันยังคงเชื่อว่าเราเป็นอย่างที่เรากิน ไม่ใช่เพียงเพราะอาหารหล่อเลี้ยงร่างกายของเรา แต่เพราะมันเชื่อมโยงเราเข้ากับธรรมชาติ ประเพณี และซึ่งกันและกัน

จากหมู่บ้านเล็กๆ สู่ครัวของฉันในพัทยา

ทุกวันนี้ ชีวิตของฉันเปลี่ยนไปมาก ฉันอาศัยอยู่ในพัทยา และต้อนรับผู้คนจากหลายประเทศเข้ามาในครัวของฉันเพื่อค้นพบอาหารไทย

แต่ค่านิยมที่ฉันเติบโตมาด้วยยังคงอยู่

ฉันชอบปลูกสมุนไพรและใช้วัตถุดิบสดๆ ฉันสนุกกับการทำน้ำพริกแกงด้วยมือ ใช้เครื่องมือแบบดั้งเดิม และแสดงให้ผู้คนเห็นถึงความหลากหลายที่น่าทึ่งของรสชาติในอาหารไทย

เมื่อแขกมาเยือนครัวของฉัน ฉันอยากให้พวกเขาได้สัมผัสมากกว่าแค่การเตรียมอาหารไม่กี่อย่าง ฉันชอบแสดงวัตถุดิบให้พวกเขาดู อธิบายว่ามาจากไหน และแบ่งปันประเพณีบางอย่างที่อยู่เบื้องหลังอาหาร

บางครั้งเราก็เข้าไปในสวนเพื่อเก็บสมุนไพร บางครั้งเราใช้เวลาตำน้ำพริกแกงในครก หรือเตรียมมะพร้าวด้วยมือ และแน่นอนว่าหลังจากนั้น เราก็นั่งร่วมกันและเพลิดเพลินกับสิ่งที่เราได้ทำ

ฉันชอบเห็นผู้คนที่อาจเดินทางมาในฐานะคนแปลกหน้า ได้ร่วมรับประทานอาหารและแบ่งปันเรื่องราวร่วมกันในอีกไม่กี่ชั่วโมงต่อมา

มันทำให้ฉันนึกถึงหมู่บ้านที่ฉันเติบโตมา

สิ่งที่จะอยู่กับเราตลอดไป

บางครั้งฉันคิดว่ายิ่งฉันอายุมากขึ้น ฉันก็ยิ่งเห็นคุณค่าของสิ่งเรียบง่ายที่ฉันได้เรียนรู้มาตั้งแต่เด็ก

อาหารสด วัตถุดิบที่จริงใจ การลงมือทำด้วยมือ การเคารพธรรมชาติ การช่วยเหลือซึ่งกันและกัน การแบ่งปันสิ่งที่มี

สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่แนวคิดที่ซับซ้อน แต่ฉันเชื่อว่ามันสำคัญ

และยังเป็นเหตุผลที่ฉันเริ่มทำกราโนลาและลูกบอลพลังงานด้วยตัวเอง ฉันต้องการสร้างอาหารโดยใช้วัตถุดิบที่ฉันมั่นใจว่าจะแบ่งปันกับครอบครัวของฉันได้ ความใส่ใจและความพิถีพิถันแบบเดียวกันที่ใช้ในการเตรียมอาหารให้แขก ก็ใช้กับทุกอย่างที่ฉันทำ

สำหรับฉัน ทุกอย่างล้วนมาจากที่เดียวกัน นั่นคือฟาร์ม ครอบครัว และวัยเด็กที่สอนให้ฉันเห็นคุณค่าของสิ่งที่ธรรมชาติมอบให้เรา

ฉันอาจจะจากหมู่บ้านเล็กๆ ในภาคอีสานมาแล้ว แต่ส่วนหนึ่งของหมู่บ้านนั้นจะอยู่กับฉันเสมอ — ในสวน ในครัว และในอาหารที่ฉันแบ่งปัน

เพราะการทำอาหารไม่เคยเป็นเพียงแค่การทำตามสูตรหรือจัดวางบางอย่างลงบนจาน

แต่มันคือความใส่ใจ ความผูกพัน และการสร้างสรรค์บางสิ่งด้วยความรัก

การทำอาหารคือความรักที่กินได้

และไม่ว่าคุณจะมาจากไหน มีเรื่องราวแบบใด โต๊ะของฉันก็มีที่ว่างสำหรับคุณเสมอ

ด้วยรัก

ซาซิ ❤️